مترونیدازول در بارداری و شیردهی

مترونیدازول در بارداری و شیردهی مجاز است یا خیر؟ وقتی که مادران دچار عفونت های رحمی می شوند، این سوال برای بیشتر مادران پیش می آید. در این مطلب به صورت علمی این موضوع را از منابع مهم بررسی می کنیم.

در این مطلب نکات کلیدی مربوط به مصرف مترونیدازول در بارداری، براساس نظر مراجع معتبر علمی آورده شده است:

مترونیدازول در بارداری

براساس نظر برخی منابع، مصرف مترونیدازول Metronidazole در سه ماهه اول بارداری به طور کامل ممنوع است. براساس نظر برخی دیگر، مصرف این دارو در سه ماهه اول بارداری توصیه نمی شود، استفاده از آن در سه ماهه دوم و سوم نیز تنها زمانی مجاز است که درمان های موضعی، قادر به کنترل علائم نباشند.

 در برخی منابع نیز گفته شده که مصرف مترونیدازول تنها زمانی مجاز است که پزشک متخصص تشخیص دهد استفاده از آن ضروری است. در این صورت نیز از رژیم های درمانی کوتاه مدت با دوز بالا باید پرهیز کرد.

سایر موارد مصرف؛ طبق نظر بعضی از منابع:

•  مصرف مترونیدازول در سه ‌ماهه اول بارداری توصیه نمی شود.
•  درمان تزریقی (وریدی) دارو توصیه نمی شود، مگر این که ضروری باشد.
•  درمان خوراکی دارو توصیه نمی‌شود، مگر این که پزشک آن را ضروری بداند. در چنین مواردی استفاده از رژیم‌های درمانی کوتاه‌ مدت با دوز بالا توصیه نمی‌شود.
•  به طور کلی طبق نظر برخی مراجع، مترونیدازول در دوران بارداری باید تنها زمانی مصرف شود که فایده آن برای مادر ازعوارض احتمالی برای جنین بیشتر باشد.

خلاصه ارزیابی خطر: هیچ داده کنترل شده ای درمورد مصرف مترونیدازول در زنان باردار وجود ندارد، که بتوان براساس آن خطرات مرتبط با دارو را ارزیابی کرد.

نگاهی به مطالعات علمی درباره مصرف مترونیدازول در بارداری

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) تاکید می کند که اگر یک زن باردار علائم عفونت “تریکومونیازیس” را دارد، در هر مرحله از بارداری باید آزمایش داده و درصورت نیاز تحت درمان قرار گیرد.

مطالعات روی حیوانات: تا به حال هیچ مدرکی مبنی بر ایجاد ناهنجاری زایی (ایجاد ناهنجاری های هنگام تولد) یا آسیب‌های جنینی (در حیوانات آزمایشگاهی مانند موش و خرگوش) پیدا نکرده اند.

مطالعات روی انسان: داده های بیش از 5000 زن باردار (بسیاری در سه ماهه اول بارداری) که این دارو را مصرف کرده اند، بررسی شده است. بیشتر این پژوهش ها افزایش خطر ناهنجاری های هنگام تولد، زایمان زودرس یا سایر مشکلات را نشان نداده اند.

تنها یک مطالعه، خطر کمی برای “شکاف لب” (با یا بدون شکاف کام) در نوزادان در معرض این دارو گزارش کرد. اما این یافته در پژوهش های دیگر تایید نشد.

بیش از 10 پژوهش شامل بیش از 5000 زن باردار به بررسی استفاده از آنتی بیوتیک ها (از جمله این دارو) برای درمان واژینوزباکتریایی و اثر آن بر بروز زایمان زودرس پرداختند: بیشتر این پژوهش ها افزایش خطر ناهنجاری های هنگام تولد یا سایرعوارض نامطلوب جنینی را نشان ندادند.

سه مطالعه نیزهیچ ارتباطی بین مصرف این دارو و افزایش خطر سرطان در نوزاد نشان ندادند، گرچه این پژوهش ها از توان محدودی برای تشخیص چنین ارتباطی برخوردار بودند.

به طور کلی این دارو از جفت عبور می کند و به جنین می رسد. با وجود این که داده های موجود از ایمنی نسبی آن حکایت دارند، ولی هیچ مطالعه کنترل شده قطعی روی زنان باردار وجود ندارد که کاملا خطرات آن را رد کند.

نظام رده بندی استرالیا (TGA)، این دارو را در رده B2 قرار داده است. این به آن معنی است که اطلاعات از زنان باردار محدود است. اما مطالعات موجود روی حیوانات یا انسان تا کنون نشان دهنده افزایش خطر آسیب به جنین نبوده است.

سازمان غذا و دارو (FDA) نیز دیگر از رده های قدیمی (A,B,C,D,X) استفاده نمی کند و تصمیم گیری را برعهده پزشک و بیمار گذاشته است.

مصرف مترونیدازول در شیردهی

در این شرایط برای مصرف مترونیدازول یک انتخاب سخت پیش روی مادران است، توقف شیردهی به نوزاد یا قطع داروی مادر. این که کدام گزینه انتخاب شود به طور کامل به این بستگی دارد که مصرف دارو برای مادر چقدر حیاتی و ضروری است.

از آن جا که مترونیدازول وارد شیر مادر می شود، منابع علمی معتبر هشدار می دهند که در زمان مصرف دارو بهتر است که شیردهی متوقف شود.

درصورتی که مصرف دارو برای مادر ضروری نیست، توصیه به استفاده از آن نمی شود (تا شیردهی ادامه یابد).
به طور کلی این یک تصمیم گیری پزشکی مهم است و باید حتما با نظر مستقیم پزشک گرفته شود.

منبع:

www.drugs.com